अनकाई ते आंबेवाडी (गोरखनगर) असा दरवर्षी ४ ते ५ किलोमीटरचा पायी प्रवास; हिंदू-मुस्लिम ऐक्य आणि सामाजिक सलोख्याचा प्रेरणादायी संदेश!
पंचनामा प्रतिनिधी येवला – सध्याच्या काळात जात, धर्म आणि पंथाच्या नावावर समाजात अनेकदा तेढ निर्माण होताना दिसते. मात्र, माणुसकीला कोणत्याही जाती-धर्माच्या सीमा नसतात, हे अनकाई (ता. येवला) येथील ७५ वर्षीय बाबूभाई काद्री आणि आंबेवाडी (गोरखनगर) येथील सौ. बेबीबाई शिवाजी बोराडे यांच्या अनोख्या नात्यातून दिसून येते. गेल्या १५ ते २० वर्षांपासून सुरू असलेली त्यांची भाऊबीजेची परंपरा आजच्या समाजासाठी सामाजिक एकोपा आणि बंधुभावाचा सुंदर आदर्श ठरत आहे.
अनकाई येथील रहिवासी बाबूभाई काद्री यांनी आंबेवाडी (गोरखनगर) येथील सौ. बेबीबाई शिवाजी बोराडे यांना आपली बहीण मानले आहे. हे नाते केवळ बोलण्यापुरते मर्यादित नसून त्यांनी गेल्या दीड ते दोन दशकांपासून ते प्रेमाने आणि निष्ठेने जपले आहे. दरवर्षी दिवाळीतील भाऊबीजेच्या पवित्र सणाला बाबूभाई काद्री हे वयाच्या ७५व्या वर्षीही अनकाई येथून आंबेवाडी (गोरखनगर) येथे सुमारे ४ ते ५ किलोमीटर अंतर पायी चालत आपल्या बहिणीला भेटण्यासाठी येतात.
भाऊबीजेच्या दिवशी सौ. बेबीबाई बोराडे या आपल्या भावाचे औक्षण करून त्यांना दीर्घायुष्याच्या शुभेच्छा देतात. त्यानंतर बाबूभाई काद्री हे आपल्या बहिणीला प्रेमाने भाऊबीजेची भेट देतात. या स्नेहपूर्ण भेटीनंतर दोघेही एकत्र बसून दिवाळीचा फराळ करतात. या भेटीतून व्यक्त होणारे प्रेम, आपुलकी आणि जिव्हाळा हा कोणत्याही रक्ताच्या नात्यापेक्षा कमी नाही.
विशेष म्हणजे, वयाची पंचाहत्तरी ओलांडल्यानंतरही बाबूभाई काद्री यांचा या परंपरेतील उत्साह आणि बहिणीला भेटण्याची ओढ आजही कायम आहे. दरवर्षीचा त्यांचा हा पायी प्रवास केवळ अंतर पार करणारा नसून दोन कुटुंबांना आणि दोन धर्मांना प्रेमाच्या धाग्याने जोडणारा आहे.
आज समाजात धार्मिक सलोखा, सामाजिक ऐक्य आणि परस्पर आदर यांची नितांत गरज असताना बाबूभाई काद्री आणि बेबीबाई बोराडे यांचे हे बहीण-भावाचे नाते सर्वांसाठी प्रेरणादायी आहे. धर्म वेगळे असले तरी माणुसकी एकच असते, प्रेमाला कोणत्याही धर्माची बंधने नसतात आणि नाती ही रक्तानेच नव्हे तर मनानेही निर्माण होतात, याचा सुंदर संदेश त्यांच्या या कृतीतून मिळतो.
खऱ्या अर्थाने भाऊबीजेचा सण म्हणजे प्रेम, विश्वास आणि नात्यांचा सन्मान! बाबूभाई काद्री आणि सौ. बेबीबाई शिवाजी बोराडे यांनी गेल्या १५ ते २० वर्षांपासून जपलेली ही परंपरा समाजातील बंधुभाव, हिंदू-मुस्लिम ऐक्य आणि सामाजिक सलोख्याचे जिवंत उदाहरण ठरत असून त्यांच्या या अनोख्या नात्याचे सर्वत्र कौतुक व्हावे, असेच हे प्रेरणादायी कार्य आहे.
